บทที่ 302 การเปลี่ยนแปลงในหุบเขา

พอลู่ไหวอันมายืนอยู่ในหุบเขา คราวนี้เขาถึงกับตกตะลึงไปเลยจริงๆ ผลไม้บนต้นสุกงอมกันหมดแล้ว
แถมยังมีหลากหลายสายพันธุ์ ทั้งต้นท้อ ต้นแอปริคอต ต้นพลัม แม้กระทั่งบนพื้นก็ยังมีสตรอว์เบอร์รี
สตรอว์เบอร์รีพวกนี้ดูสวยน่ากินกว่าสตรอว์เบอร์รีพันธุ์ครีมที่ขายในร้านผลไม้เสียอีก ลู่ไหวอันเด็ดขึ้นมาหนึ่งลูก ไม่ต้องล้างเลยด้วยซ้ำ ยัดเข้าปากไปตรงๆ!

แม่ร่วงเอ๊ย! หวานชะมัด! มีความสุขเกินไปแล้ว ตั้งแต่ข้ามเวลามาอยู่ในยุคหกศูนย์ ของกินอย่างอื่นเขาก็ไม่เคยขาดแคลนเลย แต่สิ่งที่ขาดแคลนเพียงอย่างเดียวก็คือผลไม้นี่แหละ!
เดินทางไปตั้งหลายที่ ก็ยังไม่เคยเห็นผลไม้เลยสักนิด ได้กินคำนี้เข้าไปรับรองว่าฟินสุดๆ ไปเลย!
ลู่ไหวอันขลุกอยู่ในหุบเขาจนลืมวันลืมคืน กินสตรอว์เบอร์รีไปกำหนึ่ง แล้วก็ตามด้วยลูกท้ออีกหนึ่งลูก

ถึงได้เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง! เป็ดก็ยังเป็นเป็ดฝูงเดิม ส่งเสียงร้องหนวกหูจะตายชัก! ปลาในแม่น้ำก็ยังอยู่ แถมยังตัวใหญ่ขึ้นจนเห็นได้ชัด
แต่เขาจำได้ว่าในหุบเขานี้ยังมีกวางอยู่นี่นา! แถมภูเขาที่อยู่ไม่ไกลก็มีฝูงหมูป่าอยู่ด้วย แต่ตอนนี้กลับสัมผัสถึงพวกมันไม่ได้เลย
ลู่ไหวอันแผ่พลังจิตออกไป รู้สึกได้อย่างชัดเจนเลยว่าไม่ราบรื่นเหมือนเมื่อก่อน แต่สุดท้ายก็ค้นพบร่องรอยของฝูงกวางกับฝูงหมูป่าจนได้

พวกมันวิ่งข้ามเขาลูกอื่นไปตั้งนานแล้ว ที่แท้การอัปเกรดมิติวิเศษในครั้งนี้ ก็ทำให้มิติวิเศษไร้ขอบเขตอย่างสิ้นเชิง ทิวเขาที่ทอดยาวต่อเนื่องถูกรวบรวมเข้ามาไว้ทั้งหมด รวมถึงสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในนั้นด้วย
แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน วันข้างหน้าสิ่งมีชีวิตในมิติวิเศษจะได้รักษาสมดุลกันเองได้
ถึงแม้การเปลี่ยนแปลงของมิติวิเศษในครั้งนี้จะค่อนข้างใหญ่หลวง แต่ลู่ไหวอันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ว่าทำไมถึงมีผลกระทบต่อร่างกายของตัวเองด้วย

ลู่ไหวอันรีบตรวจสอบแผงคุณสมบัติของตัวเองทันที
คุณสมบัติตัวละคร:
พละกำลัง: 13 (2/10)
ความเร็ว: 12 (6/10)
สติปัญญา: 13 (1/10)
พลังจิต: 11 (3/10)
ทักษะ:
แพทย์แผนจีน (ระดับสาม, 9/10)
ล่าสัตว์ (ระดับสี่, 8/10)
ทำอาหาร (ระดับสี่, 1/10)
ซ่อมแซม (ระดับสาม, 7/10)
วาดภาพ (ระดับหนึ่ง, 7/10)