บทที่ 303 กลับกองพลตงเฟิง

"ตกลง พรุ่งนี้เช้าไปกินข้าวที่ร้านอาหารหงซิงกัน แล้วค่อยบอกพี่เฝิงว่าไม่ต้องเอาข้าวมาส่งแล้ว วันนี้ฉันบอกเขา เขาก็ยังไม่ยอมตกลงเลย"

"อืม รอพวกเรากลับมาจากกองพลแล้ว ต้องไปขอบคุณพี่เฝิงให้ดีๆ หน่อยนะ"

ลู่ไหวอันทำท่าทางตกลง "วางใจเถอะ ฉันเตรียมการไว้หมดแล้ว!"

จะว่าไปบ้านของเฝิงเจียง หากพูดถึงแค่งานของเขา ชีวิตความเป็นอยู่ของที่บ้านก็ไม่ถือว่าแย่เลย!
เมื่อก่อนอาจจะยังขาดแคลนเนื้ออยู่บ้าง แต่ลู่ไหวอันก็เข้ามาเติมเต็มในจุดนี้ ทำให้เนื้อที่บ้านของพวกเขาแทบจะไม่เคยขาดสาย
จะส่งของอะไรไปให้ก็เป็นเพียงแค่การเสริมความสมบูรณ์แบบเท่านั้น แต่บังเอิญจริงๆ ที่มิติวิเศษของลู่ไหวอันเพิ่งจะมีผลไม้สดๆ ออกมาพอดี!
ยุคสมัยนี้ตามท้องตลาดแทบจะหาผลไม้ไม่เจอเลย มันก็เหมือนกับเนื้อนั่นแหละ เป็นของที่มีเงินก็ใช่ว่าจะหาซื้อได้

แน่นอนว่า ถ้าสมาชิกในกองพลมีเงิน ก็ย่อมต้องอยากซื้อเสบียงอาหารมากกว่า ใครจะยอมเสียเงินไปซื้อผลไม้กันล่ะ!
แต่สำหรับครอบครัวที่ไม่ขัดสนอะไรอย่างบ้านตระกูลเฝิง ผลไม้ถือเป็นของหายากมาก
ซูสวินมองดูลู่ไหวอันที่มีท่าทีเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ก็อดไม่ได้ที่จะถามขึ้น