บทที่ 309 ปมในใจของคุณอาสะใภ้รอง

คุณอาสะใภ้รองตระกูลซูเดิมทีคิดจะใช้โอกาสนี้ค่อนขอดซูสวินสักสองสามประโยค แต่ทำไมวนไปวนมา กลับกลายเป็นการประชดประชันตัวเองไปได้ล่ะเนี่ย
เธอก้มหน้าก้มตาคดข้าวเข้าปากอย่างรวดเร็วสองสามคำ ในใจคิดว่าลู่ไหวอันคนนี้ช่างปกป้องภรรยาดีเสียจริง ซูสวินยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ เขาก็ออกโรงปกป้องเสียแล้ว

แต่ในใจของคุณอาสะใภ้รองไม่เพียงแต่ไม่ยอมปล่อยวาง กลับยิ่งคิดก็ยิ่งแค้นใจ ดึงดันจะเอาชนะซูสวินให้ได้
มีสิทธิ์อะไรกัน! ซูสวินคนนั้นมีสิทธิ์อะไรกัน! ทำไมชีวิตของหล่อนถึงได้ดีขนาดนี้!

เมื่อไม่กี่เดือนก่อนไม่ใช่ว่าหล่อนถูกเธอวางแผนเล่นงานยังไงก็ได้หรอกหรือ พอมาคิดๆ ดูตอนนี้ ช่วงเวลานั้นคงเป็นช่วงเวลาที่เธอมีอำนาจบาตรใหญ่ที่สุดแล้วล่ะมั้ง
ตั้งแต่เธอแต่งงานเข้ามา เธอก็รู้สึกไม่ยอมรับ ตอนที่เธอแต่งเข้ามา ซูว่างกับหลี่อิงก็แยกครอบครัวออกไปสร้างเนื้อสร้างตัวกันเองแล้ว
อย่างไรเสียซูว่างก็ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของตาเฒ่า คนที่ยายเฒ่ารักที่สุดก็คือลูกชายคนรอง

ตอนนั้นคุณอาสะใภ้รองยังดีใจอยู่เลย! อย่างไรเสียคนที่เธอแต่งงานด้วยก็คือลูกชายที่คนแก่รักที่สุด ข้าวของในบ้านจะไม่ตกเป็นของเธอทั้งหมดได้ยังไงล่ะ
แต่หลังจากผ่านไปได้สักพัก เธอก็เริ่มไม่พอใจ วันๆ เอาแต่อยู่แต่ในบ้าน ถูกยายเฒ่าจับตามองราวกับจับผิด กลัวว่าเธอจะเอาของอะไรกลับไปบ้านเดิม

กว่าจะตั้งท้องได้ก็แสนยากลำบาก นึกว่าจะอาศัยเด็กในท้องมาวางอำนาจบาตรใหญ่ได้ แต่ท้องแรกกลับคลอดออกมาเป็นลูกสาว เลยถูกยายเฒ่าด่าเปิงจนสาดเสียเทเสีย
แต่หลี่อิงล่ะ! แต่งงานเข้ามาก่อนเธอเสียอีก ท้องกลับไม่มีวี่แววอะไรเลย ยายเฒ่ากลับไม่สนใจไยดี ตอนนี้แหละที่เธอเริ่มคิดว่าถ้าบ้านตัวเองได้แยกออกไปบ้างก็คงจะดี