บทที่ 331 ค้นพบหมีดำ

มนุษย์เรายามเผชิญหน้ากับความตายย่อมเกิดความหวาดกลัว ทว่าเมื่อตระหนักได้แน่ชัดแล้วว่าต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย กลับก่อเกิดความกล้าหาญอันยิ่งใหญ่ขึ้นมา ไม่หวาดกลัวสิ่งใดอีกต่อไป

ทว่าเจิ้งเหยียนกลับไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะหวาดกลัว หรือแม้แต่เรี่ยวแรงจะคิดทบทวน ในหัวของเขาพร่ามัวไปหมด

ประเดี๋ยวก็นึกถึงภาพตอนเด็กที่ป่วยแล้วพ่อแม่คอยดูแล ประเดี๋ยวก็นึกถึงภาพตอนที่ป่วยเมื่อช่วงก่อนแล้วมีซูซิ่วซิ่วคอยดูแล

ประเดี๋ยวก็นึกถึงภาพบรรยากาศอันคึกคักในงานแต่งงานของลู่ไหวอันกับซูสวิน พลางคิดว่าตัวเองก็เกือบจะได้แต่งงานกับซูซิ่วซิ่วแล้วเหมือนกัน! ดูจากตอนนี้คงไม่มีโอกาสแล้ว หวังว่าสุดท้ายซิ่วซิ่วจะหาคนดีๆ ได้สักคนนะ!

ทีละน้อย สติสัมปชัญญะของเจิ้งเหยียนก็ค่อยๆ เลือนรางลงไป