บทที่ 334 เปลี่ยนมาอนุรักษ์เสือแทนแล้ว

ทันทีที่ลู่ไหวอันรู้สึกโล่งใจ เสือทั้งแปดตัวก็ร่วงหล่นลงพื้นตามเสียง ลงจอดในป่าเขาแห่งหนึ่งภายในมิติวิเศษ

มิติวิเศษของลู่ไหวอันเดิมทีก็จำลองขยายมาจากเทือกเขาในละแวกนี้ สภาพอากาศภายในมิติวิเศษก็แทบจะเหมือนกันทุกประการ พวกเสือเพิ่งมาถึงใหม่ๆ ยังรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง มองซ้ายมองขวาด้วยความตื่นตระหนก

เมื่อกี้เห็นๆ อยู่ว่ากำลังต่อสู้ชี้ชะตากับคนคนนั้นอยู่ แถมพวกมันมีเสือตั้งแปดตัว อีกฝ่ายมีแค่คนเดียว ยังไงอีกฝ่ายก็ต้องตายสถานเดียวแน่นอน

แต่ทำไมเพียงชั่วพริบตา คนถึงหายไปแล้วล่ะ ไม่เพียงแค่นั้น พวกมันยังเปลี่ยนสถานที่อีกด้วย!

แต่ถ้าบอกว่าปลาทองมีความจำแค่เจ็ดวินาที ความจำของเสือก็คงมีไม่มากไปกว่ากันเท่าไหร่นัก ผ่านไปไม่นานพวกมันก็ถูกสภาพแวดล้อมตรงหน้าดึงดูดความสนใจไปจนหมด