บทที่ 335 คุณตาเหอมาแล้ว

เหอซานนึกไม่ถึงว่าพวกเขาจะเป็นฝ่ายเสนอให้เดินหน้าต่อไป ต้องรู้ไว้นะว่าสถานการณ์แบบนี้มันอันตรายมากทีเดียว โดยเฉพาะตอนที่ฟ้าเริ่มมืดลงเรื่อยๆ แถมยังมีเสียงเสือคำรามแว่วมาจากที่ไกลๆ อีก

พวกเขาก็รู้ดีว่า ยังไม่ทันถึงช่องเขาปากพยัคฆ์ก็ได้ยินเสียงเสือร้องแล้ว นี่มันผิดปกติมาก มีความเป็นไปได้สูงว่ามันพุ่งเป้ามาที่คน และคนคนนี้ก็อาจจะเป็นลู่ไหวอันที่เข้าป่ามาก่อนพวกเขา ส่วนเจิ้งเหยียนนั้น พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะคิดว่าเขายังมีชีวิตอยู่

นั่นก็หมายความว่าคนที่ตกอยู่ในอันตรายก็คือลู่ไหวอัน พวกเขาอยากจะไปช่วยลู่ไหวอันน่ะไม่ผิดหรอก แต่จะช่วยออกมาได้ไหม? จะพาลเอาชีวิตตัวเองไปทิ้งด้วยหรือเปล่า เรื่องพวกนี้ล้วนพูดยากทั้งนั้น

เสือในช่องเขาปากพยัคฆ์มีจำนวนไม่น้อยเลย แค่มีเสือโผล่มาไม่กี่ตัวก็สามารถกวาดล้างกลุ่มคนยี่สิบคนของพวกเขาได้จนหมดสิ้นแล้ว

ในบรรดาคนกลุ่มนี้ คนที่มีความเกี่ยวข้องกับลู่ไหวอันลึกซึ้งที่สุดก็คือเหอซาน เหอซานโค้งคำนับพวกเขาด้วยความซาบซึ้งใจ เขารู้ดีว่าลู่ไหวอันต่างจากเจิ้งเหยียน