บทที่ 344 พาซูสวินลงเขา

จะว่าไปแล้ว พวกเขาก็กินเสบียงแห้งของตระกูลเหอฟรีๆ มาตั้งสองวันเชียวนะ! รู้สึกละอายใจอยู่เหมือนกัน

"พวกหล่อนห้ามพูดจาเหลวไหลอีกนะ รีบไปขอโทษเดี๋ยวนี้เลย แล้วไหวอันล่ะ?"

พวกผู้หญิงเหล่านั้นรู้สึกผิดขึ้นมาทันที "ละ... ลู่ไหวอันหลับไปตั้งนานแล้วน่ะสิ!"

ไหวอันคงไม่ได้หลับไปเพราะความโมโหหรอกมั้ง! บางคนแอบลอบถอนหายใจออกมา โชคดีนะที่เมียตัวเองไม่ได้มาโวยวายด้วย

ภายในห้อง ลู่ไหวอันกับซูสวินมองสบตากัน
"เอาล่ะ เรื่องนี้ก็ถือว่าจบลงแล้ว พรุ่งนี้พวกเราก็กลับกันเถอะ แต่ว่า พี่ใหญ่เจิ้งจะไม่เป็นไรจริงๆ ใช่ไหม?"