บทที่ 365 บังเอิญเจอถังซ่าง

ถังซ่างมองเห็นเกวียนเทียมวัวสองเล่มกำลังโยกเยกมุ่งหน้ามาทางนี้ ถังซ่างมองเห็นแต่ไกล เกวียนเทียมวัวบรรทุกของมาจนเต็ม กองสูงลิ่ว เพียงแต่คนที่บังคับเกวียนเทียมวัวคนนี้เขาไม่รู้จัก

ถังซ่างไม่รู้จักซูว่าง ซูว่างเองก็ไม่รู้จักถังซ่างเหมือนกัน! เอาเป็นว่าเขามองเห็นคนคนหนึ่งกำลังส่งยิ้มให้พวกเขาอย่างไม่ประสงค์ดี ทำไมถึงบอกว่าไม่ประสงค์ดีน่ะหรือ ก็เพราะซูว่างมองออกในทันทีว่าสายตาของถังซ่างที่จ้องมองมายังเกวียนเทียมวัวเล่มนี้มันมีอะไรแอบแฝงอยู่น่ะสิ

แถมในดวงตายังมีความดีใจ แล้วก็มีความอยากครอบครองเจือปนอยู่ด้วย ราวกับว่าของบนเกวียนคันนี้เป็นของเขาทั้งหมดอย่างนั้นแหละ

ตลอดทางที่ผ่านมาใช่ว่าจะไม่เจอคนอื่นเสียหน่อย แต่คนอื่นพอมองดูเกวียนหญ้าแห้งของพวกเขา ก็แทบจะไม่ชายตามองเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการจ้องมองนานขนาดนี้!

ซูว่างสะดุ้งตกใจ หรือว่าคนคนนี้จะมองเห็นความผิดปกติบนเกวียนเทียมวัว? เขาคิดจะทำอะไร? ดักปล้นหรือ? เหตุการณ์ดักปล้นคราวก่อนทำเอาเขาตกใจกลัวแทบแย่