บทที่ 102 บางขีดจำกัด ไม่สามารถละเลยได้โดยเด็ดขาด!

“แต่ว่า...” เฉินเจี๋ยเปลี่ยนน้ำเสียง “ก่อนที่จะเห็นด้วยกับประโยคนั้น ผมขอถามคำถามที่สำคัญยิ่งกว่าก่อนครับ”

“การพัฒนาที่เราแสวงหาอยู่... แท้จริงแล้วคือการพัฒนาแบบไหนกันแน่?”

“การพัฒนาแบบไหน?” เจียงไห่ซานถามกลับโดยไม่รู้ตัว

“ในมุมมองของผม การพัฒนาสามารถแบ่งออกได้เป็นสองประเภท” เสียงของเฉินเจี๋ยชัดเจนและทรงพลัง:

“การพัฒนาประเภทแรก คือการพัฒนาเพื่อสวัสดิภาพของประชาชนส่วนใหญ่ในเมืองอันอี๋อย่างแท้จริง”