บทที่ 139: ทิศทางในการจัดการวิกฤตของเมืองอันอี๋นั้นถูกต้องอย่างแน่นอน!

“ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด……”

เสียงกดแป้นเครื่องคิดเลขดังชัดเจนและยาวนานเป็นพิเศษในห้องทำงานที่เงียบสงบ

ทุกเสียงทำให้หัวใจของหม่าตงเฉิงเต้นระรัว

นิ้วของโจวเหลียงอันเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วบนเครื่องคิดเลข คิ้วของเขาบางครั้งก็ขมวดแน่น บางครั้งก็คลายออก และเขาก็พึมพำในปาก ทำการคำนวณซ้ำที่ซับซ้อน

ข้อมูลในรายงานฉบับนี้น่าทึ่งจนดูไม่จริง เขาจึงต้องการตรวจสอบด้วยตัวเองอีกครั้ง