บทที่ 146: ขอเชิญท่านนายกเฉินให้คำแนะนำ!

เฉินเจี๋ยเดินเข้าไปในห้องตัวอย่างของหอพักคนงานอีกครั้ง สัมผัสความนุ่มของที่นอน ลองแรงดันน้ำฝักบัว และยังสนใจแม้กระทั่งจำนวนช่องเสียบสายแลนและปลั๊กไฟในแต่ละห้อง

“คนงานรุ่นใหม่สมัยนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน พวกเขาไม่เพียงต้องการค่าจ้างสูงเท่านั้น แต่ยังต้องการความเป็นอยู่ที่ดีด้วย ทีมงานที่มีความมั่นคงและรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งคือทรัพย์สินอันล้ำค่าขององค์กร” เฉินเจี๋ยกล่าวกับโจวเซินฮั่ว “การใส่ใจในรายละเอียดเหล่านี้ให้มากขึ้น ดีกว่าการที่คุณเพิ่มโบนัสให้พวกเขาไม่กี่ร้อยหยวนเสียอีก มันจะมัดใจคนได้มากกว่า”

โจวเซินฮั่วพยักหน้าไม่หยุด

ส่วนหม่าตงเฉิงฟังแล้วก็รู้สึกท่วมท้นในใจ

เขาคิดว่าตัวเองเป็นเลขาธิการพรรคที่ดีที่เห็นใจคนงาน แต่ความใส่ใจของเขาโดยส่วนใหญ่ยังคงอยู่ในระดับของการกินอิ่มนอนอุ่น แต่เฉินเจี๋ยกลับกำลังพิจารณาถึง “ความต้องการทางจิตใจ” และ “ความสุข” ของคนงาน