บทที่ 155: การประชุมสรุปผล ณ สถานที่จริง

หลังจากออกจากโรงงานใหม่ของบริษัทเสินฮว่าฮาร์ดแวร์ เวลาก็ใกล้เที่ยง ตามแผนเดิม สถานีต่อไปของคณะตรวจราชการคือการเยี่ยมชม ฉงจวิ้นสิ่งทอ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งบริษัทหลักที่ประสบความสำเร็จในการปรับโครงสร้างห่วงโซ่อุปทานในช่วงวิกฤต

อย่างไรก็ตาม ขณะที่ขบวนรถกำลังจะเคลื่อนตัว โจวเหลียงอันก็หันไปพูดกับคนขับรถอย่างกะทันหัน: “ไม่ต้องไปฉงจวิ้นสิ่งทอแล้ว เปลี่ยนเส้นทาง ไปดูตลาดค้าส่งสินค้าเกษตรในตัวตำบลแทน”

การเปลี่ยนแปลงที่กะทันหันนี้ทำให้ทุกคนประหลาดใจ หม่าตงเฉิงรู้สึกหนาวสะท้านในใจ ทำไมท่านโจวเลขาฯ ถึง... ไม่ทำตามขั้นตอนปกติแบบนี้? แต่เขาก็คลายความกังวลลงอย่างรวดเร็ว เพราะพวกนักเลงหัวไม้ในตลาดค้าส่งนั้น เขาจัดการกวาดล้างไปนานแล้ว เพียงแต่ไม่รู้ว่าชาวบ้านที่นั่นจะพูดอะไรไม่เข้าท่าหรือไม่

ไม่นาน ขบวนรถก็มาถึงตลาดค้าส่งสินค้าเกษตรใจกลางตำบลอันอี๋ แตกต่างจากภาพตลาดแบบดั้งเดิมที่พื้นเฉอะแฉะและมีกลิ่นเหม็น ตลาดที่อยู่ตรงหน้ามีพื้นสะอาดเป็นระเบียบ แผงลอยถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เหนือแผงลอยแต่ละแห่งมีป้ายที่ทำขึ้นอย่างเป็นมาตรฐาน แสดงชื่อเจ้าของแผงและระดับความน่าเชื่อถือ ภายในตลาดมีผู้คนเดินเข้าออกอย่างพลุกพล่าน เต็มไปด้วยบรรยากาศของชีวิตชีวา

โจวเหลียงอันทำเหมือนเป็นพลเมืองธรรมดา เดินสำรวจไปรอบๆ ตลาดอย่างช้าๆ โดยประสานมือไว้ด้านหลัง เขาเดินไปที่แผงขายผักแห่งหนึ่ง มองดูผักสดที่ดูเขียวชอุ่มและน่ารับประทาน แล้วถามขึ้นอย่างเป็นกันเอง: “เจ้าของร้านครับ ผักกาดนี้ขายยังไงครับ?”