บทที่ 172: เกิดเรื่องใหญ่แค่ไหน ก็มีคนรับหน้าให้คุณ

ในช่วงเที่ยง แสงอาทิตย์ในฤดูใบไม้ร่วงสาดส่องไปทั่วอาคารสำนักงานของรัฐบาลเมืองอันอี๋

หลินหนานตงพักผ่อนในห้องสักครู่ รู้สึกว่าจิตใจฟื้นตัวขึ้นมากแล้ว

เขาเปิดประตูห้องพัก เดินตรงไปยังอาคารสำนักงาน

เขาต้องการไปดูว่าเฉินเจี๋ยทำงานอยู่ที่ไหนในยามปกติ

พรุ่งนี้จะเป็นวันเปิดการประชุมใหญ่ รัฐบาลเมืองทั้งเมืองเปรียบเสมือนเครื่องจักรที่ทำงานด้วยความเร็วสูง ทุกคนกำลังวุ่นอยู่กับการวิ่งเข้าเส้นชัยในโค้งสุดท้าย