บทที่ 220: ปิศาจในใจของเจ้าหน้าที่ตรวจสอบวินัย

เฉินเจี๋ยก้าวไปข้างหน้าทันที ยืนเท้าชิด โค้งตัวเล็กน้อย ยื่นมือทั้งสองข้างไปข้างหน้า:

“สวัสดีครับผู้อำนวยการเจียง ผมชื่อเฉินเจี๋ยครับ”

เฉินเจี๋ยเข้าใจดีว่าคนตรงหน้า แม้จะเป็นคนที่ "ใช้ปากกา" เหมือนกับเขา แต่ก็อยู่ในขอบเขตที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

นี่คือคน "ใช้ปากกาที่อยู่บนด้ามมีด" ทุกตัวอักษรที่เขาเขียน อาจเกี่ยวข้องกับชีวิตทางการเมือง หรือแม้แต่ชีวิตและความมั่งคั่งของข้าราชการนับไม่ถ้วน

ในสถานที่แห่งนี้ ความเหลาะแหละหรือการโอ้อวดใด ๆ ล้วนเป็นอันตราย