บทที่ 225 พรสวรรค์ล้นเหลือ ความกล้าหาญเทียมฟ้า

ณ ห้องทำงานของโจวไห่ อธิบดีกรมสังเคราะห์

บรรยากาศที่นี่เคร่งเครียดและหนักอึ้งยิ่งกว่าในห้องทำงานของถานยวินเซิงเมื่อครู่นี้เสียอีก

โจวไห่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ในมือถือรายงานฉบับเดียวกันนั้น สีหน้าของเขาดูเรียบเฉยกว่าถานยวินเซิงมากจนดูไม่ออกว่าเขารู้สึกอย่างไร ถานยวินเซิงและหลินหนานตงนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ทั้งสองต่างไม่มีใครปริปากพูด

เนิ่นนานกว่าที่โจวไห่จะค่อยๆ ปิดแฟ้มเอกสารลง เขาเงยหน้าขึ้นกวาดสายตาผ่านคนทั้งสอง และสุดท้ายไปหยุดอยู่ที่ถานยวินเซิง

“สหายยวินเซิง ความเห็นของคุณล่ะ?”