บทที่ 226 ผู้ที่เข้าถึงเจตนารมณ์ของส่วนกลางอย่างแท้จริง

สายตาของเฉินเจี๋ยสุดท้ายไปหยุดอยู่ที่ใบหน้าของโจวไห่:

“ท่านอธิบดีครับ ผมเชื่อว่าสิ่งที่ส่วนกลางต้องการ ไม่ใช่รายงานที่เน้นความราบรื่นหรือทำให้ทุกคนพอใจ แต่คือใบวินิจฉัยโรคที่สามารถบ่งหนองและเผชิญหน้ากับปัญหาได้อย่างตรงไปตรงมาครับ!”

 “ห้องวิจัยของเรา ในฐานะกระบอกเสียงและมันสมองของส่วนกลาง หากในเวลานี้เรายังไม่กล้าพูดความจริง ไม่กล้าแสดงทัศนะที่ชัดเจน แล้วความหมายของการมีอยู่ของเราคืออะไร?” 

“ส่วนเรื่องอนาคตหรือได้เสียส่วนตัวของผม เมื่อเทียบกับภารกิจอันยิ่งใหญ่นี้แล้ว มันช่างเล็กน้อยเหลือเกินครับ”

 “หากเพราะรายงานฉบับนี้ ทำให้ผมต้องขัดใจคน หรือทำให้เส้นทางเดินของผมต้องตีบตันลง ผมยอมรับมันครับ!”