บทที่ 102 ป้าจินแกรับของแล้วทำงานให้จริง!

“ปู่จางครับ ของที่ผมเอามาแล้ว ผมไม่คิดจะเอาคืนหรอกครับ เว้นเสียแต่ว่าปู่จะไม่ยอมช่วยผมดองเหล้า” ซ่งเฉินพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจแกมบังคับ

คุณปู่ฉินก็รีบผสมโรงช่วยทันที “นั่นสิ ตาแก่จาง อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลย ของพวกนี้สำหรับคนอื่นอาจจะหายากเลือดตาแทบกระเด็น แต่สำหรับเสี่ยวซ่ง มันเรื่องขี้ปะติ๋ว”

“พวกแกบังคับยัดเยียดให้ฉันเองนะ ถึงเวลาอย่ามาทวงคืนล่ะ ของลงท้องฉันไปแล้ว อย่าหวังว่าจะคายออกมา” คุณปู่จางเชิดหน้าขึ้นอย่างไว้เชิง

เขาดูออกแล้วว่า พ่อหนุ่มซ่งคนนี้คงเป็น ‘เศรษฐีตัวจริง’ ในเมื่อมีโอกาส เขาก็ขอเกาะใบบุญกินของดีกับตาแก่ฉินสักมื้อแล้วกัน

“เฮ้ย! ไอ้เฒ่าปากเสีย พูดจาหมาไม่แดก ใครไปบังคับแกฮะ? ถ้าไม่อยากรับก็เอามานี่!” คุณปู่ฉินทำท่าจะยื่นมือไปแย่งคืน