บทที่ 128 รุ่นพี่น่ารักเกินไป ผมเลยอดใจไม่ไหว

“เชิญครับ ไม่ต้องเปลี่ยนรองเท้าก็ได้” ซ่งเฉินเปิดประตู ผายมือเชิญสองสาว

หลานเสวี่ยอี๋เอามือไพล่หลัง เดินอาดๆ เข้าไปอย่างสบายใจเฉิบ ผิดกับหร่วนมู่ชิงที่ดูเกร็งๆ อย่างเห็นได้ชัด

เธอกวาดสายตามองไปรอบห้องอย่างรวดเร็ว... สะอาด เป็นระเบียบ และ ไม่มีร่องรอยการอยู่อาศัยของผู้หญิง

ซ่งเฉินเปลี่ยนมาใส่รองเท้าแตะที่ใส่สบาย แล้วถามแขก “ในตู้เย็นมีน้ำเปล่า โค้ก แล้วก็นม อยากดื่มอะไรกันครับ?”

“น้ำเปล่าก็พอ”