บทที่ 134 ช่วยชีวิตคน, การฆ่าตัวตาย

วันนี้ ซ่งเฉินเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขาเคยไหว้วานให้ เจียงเถียนเถียน ช่วยรับซื้อสมุนไพรไว้นานแล้ว ป่านนี้เงินที่ให้ไปคราวก่อนคงหมดเกลี้ยง เขาเลยตั้งใจจะแวะไปที่กองพลหยุนถานสักหน่อย

ซ่งเฉินมุดออกมาจากดงต้นอ้อที่สูงท่วมหัวอย่างทุลักทุเล ขณะกำลังจะเดินจากไป หูเขาก็แว่วเสียงคนตะเกียกตะกายน้ำมาจากแม่น้ำข้างๆ

เขาเดินเข้าไปดูใกล้ๆ... ในแม่น้ำมีคนอยู่จริงๆ!

เมื่อเห็นว่าร่างนั้นกำลังจะจมดิ่งลงไป ซ่งเฉินก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก รีบสลัดรองเท้าแล้วกระโดดตูมลงไปช่วยทันที

ทักษะการว่ายน้ำของเขาไม่ได้ดีเด่อะไรนัก ตอนแรกยังกลัวอยู่ว่าถ้าอีกฝ่ายดิ้นรนขัดขืนจะทำให้การช่วยเหลือยากขึ้น แต่โชคดีที่พอเข้าไปใกล้ ก็พบว่าคนคนนั้นน่าจะหมดสติไปแล้ว