บทที่ 135 ช่วยคนต้องช่วยให้สุด ส่งพระต้องส่งให้ถึงทิศตะวันตก

เจียงเย่ว์ เป็นยุวชนปัญญาชนที่ถูกส่งลงมาชนบทเมื่อปีก่อน แม่แท้ๆ ของเธอเสียไปนานแล้ว ที่บ้านมีแม่เลี้ยงเป็นคนกุมอำนาจ

ชีวิตเดิมที่บ้านก็ไม่ได้สุขสบายอะไรนัก ดังนั้นสำหรับเธอแล้ว การถูกส่งมาชนบทก็ไม่ได้เลวร้ายไปกว่าเดิม อย่างน้อยก็ดีกว่าการถูกแม่เลี้ยงจับใส่ตะกร้าล้างน้ำไปแต่งงานกับใครก็ไม่รู้ในเมือง

ช่วงแรกชีวิตค่อนข้างลำบาก แม้ตอนอยู่ในเมืองความเป็นอยู่จะไม่ดี แต่เธอก็ทำแค่งานบ้าน พอต้องมาลงนาตากแดดตากลมทำงานหนัก มันคนละเรื่องกันเลย เรียกว่าเหนื่อยสายตัวแทบขาด

แต่จะลำบากแค่ไหนก็ต้องทำ เพราะถ้าไม่ทำก็ไม่มีข้าวกิน จะหวังให้ทางบ้านส่งเงินมาให้นั้นเลิกคิดไปได้เลย

ผ่านไปหลายเดือน เธอเริ่มปรับตัวกับชีวิตชนบทได้ แต้มค่าแรงที่หาได้ในแต่ละวันก็พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้องตัวเองได้แล้ว