บทที่ 146 ความแตก

ทันทีที่หร่วนมู่ชิงก้าวเท้าเข้าบ้าน ก็เจอกับสมาชิกสี่คนที่นั่งเรียงหน้ากระดานรออยู่บนโซฟาอย่างพร้อมเพรียง

หัวใจเธอกระตุกวูบ สายตาลอกแลกไปมา แต่ก็พยายามปั้นหน้าให้นิ่งที่สุด เอ่ยทักทายเสียงเบา “พ่อคะ แม่คะ... ยังไม่นอนกันอีกเหรอคะ?”

“ลูกสาวมีแฟนทั้งทีไม่ยอมบอกพ่อแม่ แล้วจะให้พวกเราหลับลงได้ยังไง?” หร่วนเหยียนยืดหลังตรง ตีหน้าขรึมกล่าวเสียงเข้ม

หร่วนมู่ชิงถลึงตาใส่พี่ชายคนโตอย่างงอนๆ... ไอ้พี่คนนี้ ฟ้องเร็วปานสายฟ้าแลบ คืนเดียวก็รอไม่ได้เลยหรือไง!

หร่วนเทียนจวินสบสายตาตัดพ้อของน้องสาวแล้วก็รีบเบือนหน้าหนีทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้