บทที่ 159 ไม่อยากขายหน้าแฟน

“ไม่งั้นฉันจะทิ้งเธอ~” หร่วนมู่ชิงใช้มือนุ่มนิ่มดันอกแกร่งของชายหนุ่มไว้ น้ำเสียงหวานหยดย้อยราวกับจะคั้นน้ำตาลออกมาได้

“ทิ้งฉันเหรอ?” ลูกกระเดือกของซ่งเฉินขยับขึ้นลง สายตาจับจ้องไปที่ริมฝีปากบางที่กำลังขยับพูดนั้น วินาทีต่อมาเขาก็ประกบจูบลงไปอย่างไม่เกรงใจ

จูบของเขาดุดันแต่ไม่หยาบคาย แฝงไว้ด้วยความอ่อนโยนและทะนุถนอม ลิ้นร้อนค่อยๆ แทรกผ่านไรฟันเข้าไปสำรวจทุกซอกทุกมุมอย่างเอาแต่ใจ

“อื้อ...” หร่วนมู่ชิงตัวสั่นเทา พยายามจะขัดขืนเล็กน้อย แต่แรงอันน้อยนิดไม่อาจสู้แรงผู้ชายได้ ยิ่งดิ้นซ่งเฉินก็ยิ่งกอดรัดแน่นขึ้น ราวกับจะหลอมรวมเธอเข้าไปในร่างกายเขา

ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดใบหน้า หัวใจของหร่วนมู่ชิงเต้นรัวเร็วเหมือนกลองที่ถูกตีอย่างบ้าคลั่ง