บทที่ 165 ถ้าไม่อยากทำแล้ว งั้นเซ้งต่อให้ฉันสิ

หลังจากแยกทางกับเหวินกวงเผิง ซ่งเฉินก็บึ่งรถตรงไปยังร้านของตัวเอง

ช่วงหลังมานี้เขาเข้าร้านไม่บ่อยนัก

เมื่อก่อนเพราะต้องคอยเติมของ เขาจึงมาที่ร้านแทบทุกวัน แต่ระยะหลังปริมาณสินค้าที่เฉินหมิงส่งมาจากยุค 70 เริ่มลดน้อยลงจนไม่ทันกับความต้องการของที่ร้าน เขาจึงลดความถี่ในการข้ามไปฝั่งยุค 70 ลงด้วย

จากที่ไปทุกวัน ก็กลายเป็น 2-3 วันครั้ง จนกระทั่งเหลือแค่อาทิตย์ละครั้ง

ส่วนสินค้าในร้าน ซ่งเฉินหาซัพพลายเออร์ค้าส่งเจ้าใหม่มารองรับ แต่ของที่รับมาจากพ่อค้าคนกลางส่วนใหญ่เป็นของเลี้ยงในฟาร์ม คุณภาพย่อมเทียบไม่ได้กับของธรรมชาติแท้ๆ จากยุค 70 ราคาต้นทุนจึงถูกลงตามไปด้วย