บทที่ 166 อยากโดน 'กฎลับ' เหรอ?

“เหอะๆ ไอ้หนุ่ม นายเข้าใจความหมายของคำว่า ‘โอกาสไม่คอยท่า’ ไหม?” ซ่งเฉินเชิดคางขึ้น ปรายตามองเพื่อนด้วยสายตาเหยียดๆ (แบบหยอกล้อ)

สวี่ฮว๋ารู้ดีว่าเพื่อนกำลังแกล้งแหย่เล่น เขาไม่โกรธสักนิด แถมยังส่งสายตาหวานเชื่อมกลับไป “อย่าใจร้ายนักสิเพื่อน เราสองคนใครเป็นใครกัน ลืมไปแล้วเหรอว่าเราเป็น ‘พี่น้องที่เคยใส่กางเกงตัวเดียวกัน’ นะเว้ย”

“ยี๋... แหวะ! จะอ้วกว่ะ ให้เถาเสี่ยวหลินมาดูสภาพแกตอนนี้หน่อยเถอะ” ซ่งเฉินทำท่าขยะแขยงสายตาปิ๊งๆ ของเพื่อนจนขนลุก

สวี่ฮว๋าพอได้ยินชื่อแฟนสาว ก็เชิดหน้าอย่างภูมิใจ “เสี่ยวหลินของฉันไม่มีทางรังเกียจฉันหรอก เธอรักฉันจะตายไป”

“อ๋อ... งั้นสงสัยตาคงบอดแล้วมั้ง เดี๋ยวฉันเป็นสปอนเซอร์พาไปหาหมอตาให้เอาบุญ”