บทที่ 167 บังเอิญเจอพี่เขยในงานประมูล

“นายจะไปกับฉันไหม?” ซ่งเฉินเห็นสีหน้าอิจฉาของเพื่อน เลยลองชวนดู

เหวินกวงเผิงส่ายหน้าดิก “ไม่ไป นายไปเองเถอะ”

“แน่ใจนะ? ไปเปิดหูเปิดตาหน่อยก็ได้ ฉันเองก็เพิ่งเคยไปครั้งแรกเหมือนกัน มีนายไปด้วยจะได้มีเพื่อน” ซ่งเฉินคะยั้นคะยอ

“ไม่ไปจริงๆ ว่ะ ฉันกลัวเห็นชีวิตคนรวยมากๆ แล้วจะเกิดอาการ ‘อยากแก้แค้นสังคม’ ขึ้นมา” เหวินกวงเผิงพูดติดตลก

เขาว่ากันว่าศิลปะมาจากชีวิตจริง งานประมูลของจริงก็คงไม่ต่างจากในละครทีวีเท่าไหร่