บทที่ 211 ช่วยด้วย!! มีคนลวนลาม!!

มื้อเที่ยงซ่งเฉินฝากท้องไว้ที่ร้านอาหารของรัฐ และถือโอกาสงัดน้ำพริกเนื้อสับสูตรเด็ดของคุณย่าฉินออกมาลองชิม รสชาติมันยอดเยี่ยมกระเทียมดองจริงๆ อร่อยจนเขาเผลอเบิ้ลข้าวไปอีกชาม

ผลกรรมของการกินเกินลิมิต ทำให้เขาเรอเอิ๊กอ๊ากไม่หยุดระหว่างนั่งรอรถไฟ คนรอบข้างต่างพากันมองด้วยสายตาแปลกๆ คุณป้าคนหนึ่งถึงกับขยับหนีไปไกลๆ ทำหน้าเหมือนกลัวว่าเขาจะแพร่เชื้อโรคร้าย

ซ่งเฉินตีหน้าขรึมทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ มือข้างหนึ่งลูบท้องวนไปมาอย่างแผ่วเบา ในใจสาบานกับตัวเองว่าคราวหน้าจะกินแค่พออิ่ม ขืนกินยัดทะนานแบบนี้ ทรมานสังขารเปล่าๆ

การนวดท้องช่วยได้บ้าง ผ่านไปไม่กี่นาทีอาการเรอก็เริ่มสงบลง

ประจวบเหมาะกับเสียงประกาศจากเจ้าหน้าที่ดังขึ้น “เรียนผู้โดยสารโปรดทราบ รถไฟขบวน K56 กำลังจะเข้าเทียบชานชาลา ขอให้ผู้โดยสารที่จะเดินทางไปกับขบวนนี้เตรียมตัวเข้าสู่ชานชาลาอย่างเป็นระเบียบ...”