บทที่ 215 กองผลิตสุ่ยเซิง

อาเอ้อ ที่กำลังตั้งสมาธิบังคับเกวียนเทียมวัวอยู่ ได้ยินเสียงเอะอะข้างหลังก็หันมาถาม “แม่... คุยเรื่องเงินอะไรกันเหรอครับ?”

“ฮ่าๆๆ เจ้ารอง ฟังแม่นะ... เจ้าเสี่ยวตงมันไปช่วยพ่อหนุ่มคนนึงบนรถไฟ พ่อหนุ่มคนนั้นใจป้ำชะมัดเลย...” ย่าจ้าวสาธยายวีรกรรมของหลานชายให้ลูกชายคนรองฟังอย่างออกรส

“จริงเหรอครับ? เสี่ยวตงเก่งมาก ทำดีได้ดีจริงๆ” อาเอ้อหันไปยิ้มให้หลานชาย ชูนิ้วโป้งให้อย่างชื่นชม

จ้าวเสี่ยวตงยิ้มเขินๆ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย “อาครับ... ผมอยากเอาเงินนี่คืนพี่ซ่ง อาว่าดีไหมครับ?”

“ไอ้เด็กบื้อ! คืนเคินอะไรกัน! ห้ามคืนเด็ดขาด!” ย่าจ้าวของขึ้นทันที นางจิ้มหน้าผากหลานชายแรงๆ จนขึ้นรอยแดงเถือก