บทที่ 223 คืนนี้ไปห้องฉันไหม?

วันรุ่งขึ้น ซ่งเฉินหาข้ออ้างหิ้ว ปลาจวดเหลืองใหญ่ ตัวบิ๊กเบิ้มหนัก 7 ชั่ง (3.5 กิโลกรัม) กลับบ้าน

ตอนแรกซ่งเจินก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่พอรู้ว่าเป็น ‘ปลาจวดเหลืองใหญ่ธรรมชาติ’ เธอก็ตาโต เดินวนรอบปลาเหมือนกำลังดูสัตว์สงวนในสวนสัตว์

“เสี่ยวเฉิน... ไปหาซื้อมาจากไหนเนี่ย? ได้ข่าวว่าปลาจวดเหลืองใหญ่ธรรมชาติเดี๋ยวนี้หายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรไม่ใช่เหรอ?”

เธอเคยได้ยินมาว่าปลาชนิดนี้ราคาพุ่งไปถึงชั่งละเป็นพันหยวน ตัวที่น้องชายหิ้วมานี่คงราคาหลายหมื่นแน่ๆ

แม่เจ้าโว้ย... ปลาตัวเดียวแพงกว่าเงินเดือนคนทั่วไปทั้งเดือน ดีไม่ดีอาจจะเท่าเงินเดือนสองเดือนรวมกันด้วยซ้ำ