บทที่ 222 ปลาจวดเหลืองใหญ่พันกิโลฯ

“แม่ครับ ซอสเนื้อนี่เพื่อนผมก็ให้มาเหมือนกัน ถ้าทุกคนชอบกิน เดี๋ยวผมวานให้เขาทำเพิ่มให้อีกสักหลายกระปุก” ซ่งเฉินหาทางลงให้ตัวเอง

จางเยี่ยนชุนทำหน้าแปลกใจ “ทำไมช่วงนี้มีแต่คนเอาของมาให้ลูกเยอะแยะจัง?”

“ก็แสดงว่าลูกชายแม่เป็นคนมนุษยสัมพันธ์ดี เป็นที่รักของเพื่อนฝูงไงครับ แม่ไม่ดีใจเหรอ?” ซ่งเฉินตอบพลางแกะขาปูเข้าปาก

“ดีใจสิลูก ทำไมจะไม่ดีใจล่ะ” จางเยี่ยนชุนยิ้มอย่างโล่งอก เมื่อก่อนเธอกลัวลูกชายจะไปโดนรังแกข้างนอก แต่ดูเหมือนเธอจะกังวลไปเอง

ซ่งเฉินเป็นคนทำงานไว วันรุ่งขึ้นเขาก็ติดต่อหาครูสอนพิเศษให้พ่อกับแม่ได้เรียบร้อย พาไปทดลองเรียนหนึ่งคอร์ส พอเห็นว่าไม่มีปัญหาอะไรก็จ่ายเงินค่าเรียนทันที