บทที่ 225 ตั้งครรภ์

“ซ่งเฉินเหรอ?” หลานเสวี่ยอี๋ถามด้วยความสงสัย

“ครับ ผมเอง คุณหลานมีธุระด่วนอะไรกับ หร่วนหร่วน หรือเปล่าครับ?” ซ่งเฉินเปิดตู้เย็นหยิบน้ำเย็นเจี๊ยบมากระดกอึกใหญ่ ความเย็นช่วยชะล้างความแห้งผากในลำคอให้ชุ่มชื้นขึ้นทันตา

ปลายสายเงียบไปอึดใจหนึ่ง “ก็ไม่มีเรื่องด่วนอะไรหรอก เอาเป็นว่าถ้าเธอตื่นแล้วบอกให้โทรกลับหาฉันหน่อยนะ”

“ได้ครับ” ซ่งเฉินรับคำ กำลังจะวางสาย จู่ๆ ก็มีวงแขนเล็กๆ โอบกอดเขาจากด้านหลัง

“อาเฉิน... คุยกับใครอยู่เหรอคะ?” เสียงของหร่วนมู่ชิงแหบพร่านิดๆ ฟังดูเกียจคร้านและเซ็กซี่ตามประสาคนเพิ่งตื่น