บทที่ 226 เก็บลูกไว้ ไล่พ่อไป

เมื่อ 5 นาทีก่อน หลัวฉินซิน ได้รับสายจากเพื่อนคนหนึ่ง บอกว่าเห็นลูกสาวของเธอกับผู้ชายเดินเข้าแผนกสูตินารีเวช พร้อมถามด้วยความหวังดีว่า “กำลังจะได้อุ้มหลานแล้วใช่ไหม?”

แวบแรกหลัวฉินซินไม่เชื่อ เพราะเมื่อคืนซ่งเฉินยังมากินข้าวที่บ้าน ทั้งคู่ดูปกติดีทุกอย่าง ถ้ามีเรื่องใหญ่ขนาดนี้คงไม่ปิดเงียบสนิทขนาดนี้หรอก

เพื่อนรู้ว่าเธออาจไม่เชื่อ เลยส่งรูปถ่ายมายืนยัน “เธอดูเองสิ ใช่หนูมู่ชิงบ้านเธอไหม?”

มุมกล้องช่างบังเอิญ (หรือจงใจ) เหลือเกิน ถ่ายติดแค่หน้าหร่วนมู่ชิงกับซ่งเฉินชัดแจ๋ว ส่วนหลานเสวี่ยอี๋ติดมาแค่แผ่นหลังเบลอๆ ที่ใครก็ดูไม่ออกว่าเป็นใคร

หลัวฉินซินจ้องรูปอยู่นาน ไม่ว่าจะเพ่งมองยังไง คนในรูปก็คือลูกสาวสุดที่รักกับซ่งเฉินชัดๆ