บทที่ 227 นี่คุณกำลังใบ้ผมอยู่หรือเปล่า?

“ลูกไม่ต้องสนใจหรอกว่าใครส่งรูปมาให้แม่ แต่ลูกไม่มีอะไรจะอธิบายให้พ่อกับแม่ฟังหน่อยเหรอ?” หลัวฉินซินจ้องหน้าลูกสาวเขม็ง สายตาคาดคั้น

หร่วนมู่ชิงแสดงสีหน้าลังเล เธอไม่รู้ว่าควรจะบอกพ่อแม่ดีไหม เพราะนี่เป็นเรื่องส่วนตัวของหลานเสวี่ยอี๋ ขืนเอาไปพูดโดยไม่ได้รับอนุญาตมันจะดูไม่ดี

แต่ความเงียบของเธอ กลับถูกหลัวฉินซินและหร่วนเหยียนตีความไปว่า ‘ยอมรับโดยดุษณี’

ปัง!

หร่วนเหยียนตบโต๊ะดังสนั่น ตวาดเสียงกร้าว “โทรไปเรียกไอ้เด็กเวรซ่งเฉินมาเดี๋ยวนี้! ก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้ยังกล้าหัวหดไม่ยอมโผล่หัวมาอีก ไร้ความรับผิดชอบสิ้นดี!”