บทที่ 247 เข้าข้างคนนอก

จินเฟยตวัดสายตาคมกริบมองไปยังซ่งเฉิน “โอ้? น้องชายอยากจะเจรจาการค้าแบบไหนกับฉันล่ะ?”

ซ่งเฉินไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวต่อแรงกดดันนั้น มุมปากยกยิ้มบางๆ “นาฬิกาข้อมือครับ ไม่ทราบว่า เฟยเย่ รับซื้อไหม?”

เฟยเย่ หรือท่านเฟย เป็นคำเรียกขานที่คนในตลาดมืดใช้เรียกจินเฟยด้วยความเคารพ ซึ่งพ้องเสียงกับชื่อของเขา และยังสื่อถึงรูปร่างของเขาด้วย

ในยุคสมัยที่ผู้คนส่วนใหญ่ผอมแห้งเพราะขาดแคลนอาหาร ร่างกายที่อ้วนท้วนสมบูรณ์ของจินเฟยจึงดูโดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ คนทั่วไปไม่มีปัญญาหากินจนอ้วนได้ขนาดนี้หรอก

จินเฟยทึกทักเอาเองว่านาฬิกาที่ซ่งเฉินพูดถึงน่าจะเป็นนาฬิกามือสองสักเรือน ปกติเขาไม่สนใจธุรกิจเล็กน้อยแบบนี้ แต่เห็นแก่ที่อีกฝ่ายช่วยหลานชายเขาไว้ วันนี้เขาจะยอมไว้หน้าสักหน่อย