บทที่ 254 อาหารพนักงาน

ลู่ม่านจิงได้ยินจางเทาชมซะลอย แก้มใสๆ ก็เริ่มซับสีเลือดฝาดด้วยความเขิน

จริงๆ เธอก็ไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอก จบมาเป็นปี ความรู้คืนอาจารย์ไปเกือบหมดแล้ว ที่ตอบได้ฉะฉานเพราะเพิ่ง ‘ติวเข้ม (ถูจี)’ อัดความรู้เข้าหัวมาเมื่อสองวันก่อนนี่เอง

เหวินกวงเผิงมองลู่ม่านจิงแล้วยิ้ม “ยินดีด้วยครับ คุณผ่านการสัมภาษณ์ สะดวกเริ่มงานเมื่อไหร่ครับ?”

“คะ?” ลู่ม่านจิงชะงักไปนิดหนึ่ง

ถึงจะมั่นใจว่าน่าจะผ่าน แต่ปกติเขาน่าจะให้กลับไปรอฟังผลที่บ้านไม่ใช่เหรอ? ไม่นึกว่าจะประกาศผลทันทีแบบนี้