บทที่ 255 เป็นเพื่อนกับเด็กนั่งโรลส์-รอยซ์

หลังจากทานข้าวเสร็จ ตามปกติเหวินกวงเผิงจะกลับไปงีบที่ห้องทำงานสักชั่วโมง

แต่วันนี้มีลู่ม่านจิงอยู่ด้วย เขาจะกินเสร็จแล้วไล่แขกกลับเลยก็ดูไม่งาม

ทั้งสองคุยสัพเพเหระกันครู่หนึ่ง ลู่ม่านจิงสังเกตเห็นเขาหาวหวอดๆ หลายที จึงเอ่ยปากขอตัว “พี่เหวินคะ บ้านฉันอยู่ไกล ขอตัวกลับก่อนนะคะ วันนี้รบกวนพี่มากจริงๆ”

“ไม่รบกวนหรอกครับ ให้ผมขับรถไปส่งหน้าประตูไหม?” เหวินกวงเผิงเสนออย่างมีน้ำใจ

ลู่ม่านจิงรีบปฏิเสธ “ไม่ต้องหรอกค่ะ เดินไปแป๊บเดียวเอง ถือโอกาสเดินชมวิวรีสอร์ตด้วยค่ะ”