บทที่ 272 ตามหาซ่งเฉินจนแทบบ้า

จูตงรินน้ำชาสมุนไพรให้จินเฟยอย่างเอาใจ “น้าไม่ต้องห่วงครับ เดี๋ยวถ้าเจอพี่ซ่งอีกเมื่อไหร่ ผมจะถามที่อยู่พี่เขามาให้ได้”

ถ้าพี่ซ่งไม่ยอมบอก เขานี่แหละจะใช้ลูกตื๊อ ตื๊อจนกว่าพี่แกจะใจอ่อนยอมบอกเอง

“เรื่องนั้นค่อยว่ากัน พรุ่งนี้เอ็งไปเดินดูแถวตรอกนั้นอีกรอบนะ แล้วไอ้กระดาษโน้ตที่ให้ไปแปะน่ะ แปะหรือยัง?” จินเฟยยกชาขึ้นจิบพลางถาม

จูตงพยักหน้าหงึกหงัก “แปะแล้วครับ กลัวคนอื่นดึงออก ผมเลยเขียนแปะเผื่อไว้อีกหลายใบเลย”

เขาก็อยากเจอซ่งเฉินเร็วๆ เหมือนกัน เพราะเมื่อวานน้าขู่ว่าถ้ายังหาตัวซ่งเฉินไม่เจอ จะเอานาฬิกาส่วนของเขาไปขายให้คนอื่นก่อน