บทที่ 304 บังเอิญเจอเฉินจิ้น

ตอนที่ทั้งคู่ไปถึงร้านอาหารรัฐบาล เหลือโต๊ะว่างอยู่โต๊ะเดียวพอดี

เจียงเถียนเถียนพุ่งตัวเข้าไปจับจองเก้าอี้ในสามก้าว โบกมือเรียกซ่งเฉินอย่างตื่นเต้น “พี่เฉิน! ทางนี้ๆ!”

“จองที่ไว้นะ เดี๋ยวพี่ไปสั่งอาหาร” ซ่งเฉินชี้ไปที่หน้าต่างสั่งอาหาร

“โอเคค่ะ” เจียงเถียนเถียนพยักหน้า ไม่คิดจะแย่งจ่ายเงิน

ความสัมพันธ์ตอนนี้สนิทกันเกินกว่าจะมาเกี่ยงกันเรื่องเลี้ยงข้าวแล้ว