บทที่ 305 ซ้อมให้เชื่อง ถ้าไม่ยอมก็ซ้อมอีกรอบ

ซ่งเฉินเดินตามเฉินจิ้นเข้าไปในลานบ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง

เฉินจิ้นสั่งลูกน้องเสียงเข้ม “ไปชงชามาสองแก้ว”

“ครับลูกพี่”

ซ่งเฉินนั่งพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีผ่อนคลาย นิ้วมือเคาะเบาๆ บนต้นขา รอให้อีกฝ่ายเปิดประเด็น

“น้องซ่ง... ที่เชิญมาวันนี้ พี่แค่อยากคุยเรื่องนาฬิกาล็อตก่อนน่ะ” เฉินจิ้นยิ้มมุมปาก น้ำเสียงดูเป็นมิตรขึ้นกว่าตอนอยู่ข้างนอก