บทที่ 311 หลอกกันหรือเปล่า?

เป็นไปตามที่ซ่งเฉินคาดการณ์ไว้เป๊ะ... วันต่อมาตอนเลิกงาน เจียงเถียนเถียนเจอ หลิวต้าเฉียง กับลูกน้องมายืนดักรออยู่ระหว่างทางกลับบ้านจริงๆ

“ไงจ๊ะน้องสาว... พี่ชายเธอตกลงตามที่ลูกพี่ฉันเสนอหรือเปล่า?” หลิวต้าเฉียงคาบบุหรี่ไว้ที่มุมปาก ถามด้วยท่าทางยียวนกวนประสาท

กลิ่นควันบุหรี่เหม็นฉุนลอยมาแตะจมูก เจียงเถียนเถียนขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจตามสัญชาตญาณ

แต่ริมถนนที่คนเดินขวักไขว่ไม่ใช่ที่ที่เหมาะจะคุยธุระ เธอไม่อยากให้เพื่อนร่วมงานผ่านมาเห็นว่าเธอยืนสุมหัวอยู่กับนักเลงสามคน เดี๋ยวจะเข้าใจผิดกันไปใหญ่

โดยเฉพาะยุคสมัยนี้ที่ชื่อเสียงของผู้หญิงเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย ต่อให้เธอจะไม่แคร์ชื่อเสียงจอมปลอมพวกนั้น แต่ก็ไม่อยากตกเป็นขี้ปากชาวบ้านให้ระคายหู