บทที่ 330 แกเป็นใคร? กล้าดียังไงมาเรียกชื่อ 'หร่วนหร่วน'?

“ได้ยินไหม!? รีบไล่ไอ้เด็กเหลือขอนั่นออกไปซะ! ไม่มีมารยาทกล้าดียังไงมาตีน้องเสี่ยวเซิ่ง!” หลิวกุ้ยฮวาชี้หน้าด่า ชิวเจียเนียน และ ชิวเจียเยว่ อย่างเกรี้ยวกราด

สีหน้าซ่งหย่งคังดูไม่ได้เลย เขาพูดเสียงเครียด “แม่... นั่นลูกของซ่งเจิน... หลานแท้ๆ ของผม”

หลิวกุ้ยฮวาชะงักไปแวบหนึ่ง ก่อนจะเดาะลิ้นอย่างดูแคลน “เฮอะ! มิน่าล่ะ... ฉันบอกแล้วว่าอย่าให้ลูกมันหย่า... ดูสิ เด็กบ้านแตก มันขาดความอบอุ่น การอบรมสั่งสอนมันถึงได้แย่แบบนี้ไง! ผัวเมียลิ้นกับฟันมันก็ต้องมีกระทบกระทั่งกันบ้าง...”

“แม่! พอได้แล้ว!” ซ่งหย่งคังตะคอกเสียงดัง หยุดคำพูดร้ายกาจของแม่ตัวเอง

เขานึกว่าแม่รู้ว่าเป็นหลานแล้วจะหยุด ที่แท้มันก็แค่เรื่องเด็กทะเลาะกัน... แถมฝ่ายที่เริ่มก่อนคือหลานชายสุดที่รักของแม่ (ซ่งซือเซิ่ง) ที่ไปแย่งของน้องก่อนแท้ๆ