บทที่ 376 ทำร้ายจิตใจคนทำงาน

หร่วนเทียนอี้ ไม่เหมือนพี่ชายที่ทำงานมาเป็นสิบปี... พี่ใหญ่มีทั้งหุ้นในบริษัทและธุรกิจส่วนตัวที่ร่วมหุ้นกับเพื่อนสมัยเรียน ซึ่งกิจการก็ไปได้สวย

ส่วนเขา... นอกจากเงินปันผลรายปี ก็มีแค่เงินเดือนฝึกงานที่ใช้ เดือนชนเดือน... ตอนนี้เงินเดือนก็ร่อยหรอเต็มที ทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดในมือก็คืออสังหาริมทรัพย์ที่ผู้ใหญ่ยกให้

จะให้บ้านพี่สาวสักหลังเป็นของขวัญแต่งงานเหรอ?

ไม่เอาดีกว่า... บ้านเจ๊แกมีเยอะกว่าเขาอีก แถมให้บ้านมันดูสิ้นคิดไปหน่อย ไม่แสดงถึงความตั้งใจเลย

หร่วนเทียนอี้ทำหน้ายู่ เดินไปเกาะไหล่พี่ชาย “พี่ใหญ่... ช่วยคิดหน่อยสิ ผมควรให้อะไรเจ๊ดี?”