บทที่ 400 กับข้าวเหลือจากวันส่งท้ายปีเก่า

ตามธรรมเนียมปฏิบัติ หลังจากหมั้นหมายกันแล้ว ฝ่ายชายมักจะไปเยี่ยมบ้านฝ่ายหญิงเพื่ออวยพรปีใหม่ในช่วงเทศกาลตรุษจีน

เมื่อวานเป็นวันส่งท้ายปีเก่า ครอบครัวอยู่เฝ้ารอรับปีใหม่ด้วยกันจนดึกดื่น ซ่งเฉินจึงไม่ได้กลับไปที่บ้านของตัวเอง แต่เลือกที่จะนอนค้างในห้องของชิวเจียเหนียนแทน

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น จางเหยียนชุนจัดการเตรียมของขวัญที่ลูกชายจะนำไปบ้านตระกูลหร่วนจนเรียบร้อย เหลือเพียงรอให้คนตื่นก็พร้อมออกเดินทางได้ทันที

ทว่าเวลาล่วงเลยไปจนเก้าโมงกว่าแล้ว ในห้องของซ่งเฉินก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหว จางเหยียนชุนจึงอดไม่ได้ที่จะไปเคาะประตูเรียก

“เฉินเฉิน ตื่นได้แล้วลูก เดี๋ยวจะไปไม่ทันเอานะ”