บทที่ 399 หลานชายเพียงคนเดียว

เหตุผลที่ชิวจื้อเสวียกระตือรือร้นมารับลูกครั้งนี้ แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะจู่ๆ เกิดรักลูกคิดถึงลูกขึ้นมา

หลังจากหย่ากับซ่งเจิน ช่วงแรกเขาซึมเศร้าไปพักหนึ่ง แต่ไม่นานก็ค้นพบข้อดีของการหย่าร้าง

เขาไม่ต้องเลี้ยงดูเมียและลูกอีกต่อไป เงินเดือนแต่ละเดือนใช้จ่ายปรนเปรอตัวเองได้อย่างเต็มที่ อยากสูบบุหรี่ก็สูบ อยากดื่มเหล้าก็ดื่ม ไม่มีใครมาคอยจ้ำจี้จ้ำไชห้ามโน่นห้ามนี่อีกแล้ว

แต่การเป็นโสดนานๆ ก็มีข้อเสียเหมือนกัน ไม่มีใครทำกับข้าวให้กิน ไม่มีใครทำงานบ้านให้ บ้านช่องรกเป็นรังหนูจนแทบดูไม่ได้

พ่อแม่ของชิวจื้อเสวียเห็นสภาพลูกชายแล้วทนไม่ไหว จึงไหว้วานคนให้ช่วยแนะนำผู้หญิงให้ ซึ่งเป็นแม่ม่ายเรือพ่วงหย่าร้างและไม่มีลูกติด