บทที่ 407 ไม่ได้ตรวจ

ครั้งสุดท้ายที่ชิวจื้อเสวียถูกซ่งเจินจ้องมองด้วยสายตาแบบนี้ ก็คือตอนที่เรื่องของเขากับผู้หญิงคนนั้นถูกเปิดโปง

ครั้งนั้นเขายอมรับว่าตัวเองทำผิดจริงๆ แต่ครั้งนี้เขาไม่รู้สึกว่าตัวเองทำอะไรผิดเลยสักนิด

เด็กบ้านไหนบ้างที่ไม่เคยได้รับบาดเจ็บ ตอนพวกเขายังเด็กก็เจ็บตัวมาไม่น้อย อีกอย่างหมอก็บอกว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก จะทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่จนมองหน้ากันไม่ติดไปทำไม หรือจะให้เขาไปหาเรื่องครอบครัวพี่รองงั้นเหรอ?

“ไสหัวไป ลูกสาวฉันไม่ต้องการพ่อที่ไม่มีความรับผิดชอบแบบแก” ซ่งเจินตวาดลั่นด้วยความโกรธ

เธอแค่อยากให้พี่รองและหลานชายของชิวจื้อเสวียมาขอโทษเยว่เยว่ด้วยตัวเอง คำขอร้องเล็กๆ แค่นี้ชิวจื้อเสวียยังทำให้ไม่ได้ แล้วเขามีสิทธิ์อะไรมาเป็นพ่อของเยว่เยว่