บทที่ 408 ยอมรับความจริงอย่างสิ้นหวัง

ผลการตรวจยืนยันว่าบาดแผลของชิวเจียเยว่ไม่มีปัญหาใหญ่อะไร แต่ซ่งเจินยังวางใจไม่ลง จึงยืนกรานให้พักดูอาการที่โรงพยาบาลต่ออีกสามวัน

ตลอดสามวันมานี้ เหอหยวนเลี่ยงคอยอยู่เป็นเพื่อนสามแม่ลูกไม่ห่าง ทั้งช่วยซื้อข้าวปลาอาหาร ซื้อของกินของเล่นมาให้เด็กๆ จนพยาบาลที่มาตรวจอาการเกือบจะเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นพ่อแท้ๆ ของเด็กไปเสียแล้ว

ในทางกลับกัน พ่อบังเกิดเกล้าอย่างชิวจื้อเสวียโผล่หน้ามาแค่ครั้งเดียว แถมยังมีจุดประสงค์เพื่อจะมารับชิวเจียเหนียนกลับไปเท่านั้น

ซ่งเจินไม่ได้ตามใจเขาอีกต่อไป เธอยื่นคำขาดให้เขารับผิดชอบค่ารักษาพยาบาลและค่าตรวจทั้งหมด ในเมื่อลูกสาวบาดเจ็บเพราะฝีมือหลานของเขา และเขาไม่ยอมไปเรียกร้องความรับผิดชอบจากพี่สาวตัวเอง เขาก็ต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายส่วนนี้เอง

เพื่อให้ลูกสาวได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ คืนแรกซ่งเจินจึงย้ายลูกสาวไปอยู่ห้องพักเดี่ยว ซึ่งค่าห้องตกคืนละแปดร้อยหยวน รวมค่าตรวจและค่าใช้จ่ายจิปาถะอื่นๆ ตลอดหลายวันก็ปาเข้าไปหลายพันหยวน