บทที่ 409 กับดัก และการแตกหักกับบริษัท

ซ่งเฉินและหร่วนมู่ชิงไปเที่ยวกันอย่างสนุกสนานเพลิดเพลินตลอดหนึ่งสัปดาห์ จนแทบจะไม่อยากกลับบ้าน ถ้าไม่ใช่เพราะหร่วนมู่ชิงยังต้องทำงาน พวกเขาคงจะเปลี่ยนเมืองเที่ยวต่อกันไปแล้ว

แน่นอนว่าแม้จะเที่ยวเพลินแต่ทั้งสองก็ไม่ลืมครอบครัว ต่างซื้อของฝากกลับมาให้พ่อแม่ทั้งสองฝ่าย เมื่อกลับถึงชุนเฟิงหย่าหยวนและเก็บสัมภาระเรียบร้อย พักผ่อนสักครู่ก็รีบหิ้วของฝากตรงดิ่งไปที่จื่ออวิ้นฝู่

จางเหยียนชุนเปิดประตูออกมาเห็นทั้งสองยืนอยู่หน้าบ้าน ใบหน้าก็เปื้อนยิ้มต้อนรับอย่างอบอุ่น “กลับมากันแล้วเหรอ หร่วนหร่วนรีบเข้ามานั่งข้างในสิลูก”

“แม่ครับ นี่ของฝากที่ผมกับหร่วนหร่วนซื้อมาให้แม่กับพ่อ” ซ่งเฉินยิ้มพลางยื่นถุงของขวัญให้จางเหยียนชุน

“ซื้ออะไรมาให้อีกแล้ว พ่อกับแม่ไม่ขาดอะไรหรอก ลูกเก็บเงินไว้ซื้อของให้ตัวเองเถอะ” จางเหยียนชุนรับถุงสองใบจากมือลูกชาย พลางบ่นงึมงำตามประสาคนแก่