บทที่ 413 โสมป่าร้อยปี

ยุคนี้ครอบครัวในเมืองที่เลี้ยงแมวมีไม่มากนัก เพราะลำพังคนยังแทบจะกินไม่อิ่ม แล้วจะเอาอาหารที่ไหนไปเผื่อแผ่เลี้ยงแมวกันล่ะ

แต่ในเมืองไม่มีก็ไม่ได้หมายความว่าชนบทจะไม่มี ที่ชนบทมีหนูเยอะ การเลี้ยงแมวนอกจากจะช่วยปกป้องเสบียงอาหารในบ้านได้แล้ว พวกมันยังออกไปหาอาหารกินเองได้ด้วย แมวส่วนใหญ่จึงถูกเลี้ยงแบบปล่อย ไม่ต้องเสียเวลาดูแลอะไรมากมาย

ลำพังแค่ที่เจียงเถียนเถียนรู้ กองพลอวิ๋นถานก็มีคนเลี้ยงแมวอยู่หลายบ้าน เพียงแต่ไม่รู้ว่าช่วงนี้แมวของบ้านพวกนั้นตกลูกบ้างหรือเปล่า

เมื่อก่อนเจียงเถียนเถียนเคยอ่านประสบการณ์การเลี้ยงสัตว์ในอินเทอร์เน็ตมาบ้าง รู้ว่าถ้าอยากสร้างความผูกพันกับสัตว์เลี้ยงให้สนิทสนม ทางที่ดีควรเลี้ยงตั้งแต่ยังเล็ก ถ้าโตแล้วอาจจะเลี้ยงไม่เชื่อง

แม้จะไม่มีอะไรแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่เจียงเถียนเถียนก็ไม่อยากเสี่ยง เกิดเธอผูกพันกับแมวตัวนั้นขึ้นมาแล้วมันดันไม่เชื่องกับเธอ แค่คิดก็รู้สึกเศร้าแล้ว