บทที่ 420 รับค่านายหน้าสองทาง

“ได้จ้ะ ครั้งนี้ป้าจะรับไว้ แต่คราวหน้าห้ามเอาอะไรมาอีกนะ ไม่งั้นป้าจะโกรธจริงๆ ด้วย” ป้าเถียนพูดด้วยรอยยิ้มตาหยี

เจียงเถียนเถียนพยักหน้ายิ้มๆ “ได้ค่ะ หนูจะเชื่อฟังป้า”

“ป้าเถียนคะ ป้าน่าจะเดาจุดประสงค์ที่หนูมาได้แล้ว สะดวกพาหนูไปหาชาวบ้านที่อยากขายโสมป่าพวกนั้นไหมคะ?”

“สะดวกสิ สะดวกมาก พอดีตอนนี้ป้าก็ว่างอยู่” ป้าเถียนรับปากทันที สำหรับนางแล้วอะไรก็ขัดใจได้แต่เรื่องเงินขัดไม่ได้หรอก มีโอกาสได้เงินค่าพาไปดูของ ใครจะปฏิเสธลง

ช่วงสายของวันนั้น ป้าเถียนพาเจียงเถียนเถียนไปหาชาวบ้านสองราย