บทที่ 421 จะให้หย่าก็คงไม่ได้

“หลิงหลิง ทำไมลูกกลับมาคนเดียวล่ะ เจิ้งเฉวียนไม่ได้มาด้วยเหรอ?” จ้าวเปิ่นเต๋อขมวดคิ้วมองลูกสาวที่อุ้มท้องโย้ ในมือยังหิ้วกระเป๋าพะรุงพะรัง

ขอบตาของจ้าวหลิงแดงก่ำ “พ่อคะ... หนูทะเลาะกับเจิ้งเฉวียนค่ะ”

ได้ยินดังนั้น จ้าวเปิ่นเต๋อก็เบิกตาโพลงทันที “เกิดอะไรขึ้น มันรังแกแกเหรอ?”

จ้าวซ่าวตึรีบเข้ามารับกระเป๋าจากมือลูกสาว ดึงมือที่เย็นเฉียบของเธอมากุมไว้ด้วยความปวดใจ “รีบนั่งลงก่อนลูก เดี๋ยวแม่ไปเอาน้ำร้อนมาให้ดื่มแก้หนาว”

“พูดมาสิ เจิ้งเฉวียนมันรังแกแกใช่ไหม? ไอ้คนเฮงซวยนี่ กล้ารังแกลูกสาวข้า ข้าชักจะไว้หน้ามันมากเกินไปแล้ว” จ้าวเปิ่นเต๋อใส่อารมณ์เต็มที่ สายตาที่มองลูกสาวเจือไปด้วยความโมโหระคนผิดหวัง