บทที่ 422 เลื่อนขั้นเป็นรุ่นปู่?

“น้องชาย นายใจถึงจริงๆ” จ้าวเปิ่นเต๋อยิ้มกว้างจนตาหยี พลางโอบไหล่ซ่งเฉินอย่างสนิทสนม

“งั้นพี่ชายคนนี้ไม่เกรงใจแล้วนะ พอดีลูกสาวฉันกำลังจะคลอด ฉันอยากจะบำรุงร่างกายให้แกหน่อย รบกวนน้องชายช่วยหาเนื้อหมูสักยี่สิบจิน ไก่ห้าตัว แล้วก็ไข่ไก่อีกร้อยฟองให้หน่อยนะ”

ซ่งเฉินยกยิ้มมุมปาก ตอบรับทันที “ไม่มีปัญหาครับ”

จ้าวหลิงเดินออกมาจากห้องนอน ได้ยินบทสนทนาของจ้าวเปิ่นเต๋อกับซ่งเฉินพอดี จึงรู้ว่าเขาคือน้องชายแซ่ซ่งที่พ่อพูดถึงบ่อยๆ เธออดรู้สึกสงสัยไม่ได้

เธอเคยคิดว่าเพื่อนของพ่อน่าจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน นึกไม่ถึงว่าจะหนุ่มแน่นขนาดนี้ ดูๆ ไปแล้วน่าจะรุ่นเดียวกับพี่ชายเธอเสียด้วยซ้ำ ทีนี้เธอเลยทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะเรียกเขาว่าอะไรดี จะเรียกพี่ก็ไม่ได้ เพราะพ่อเรียกเขาว่าน้องชาย ครั้นจะเรียกว่าน้าหรืออา เธอก็เรียกไม่ลง